toull

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Etimologiezh

Testeniekaet en henvrezhoneg (tull).
Meneget er C'hatolikon.
Da geñveriañ gant ar gerioù twll en kembraeg, toll en kerneveureg hag en iwerzhoneg.
Anavezet evel anv-lec'h.

Anv-kadarn

toull gourel, liester toulloù

  1. Egorenn c'houllo en ur c'haled, digor un tu anezhañ.
    Un toull don.
  2. Douarenn, lec'h annez (diwar-benn al loened).
    Toull ar c'had.
  3. Digor a-dreuz ur c'haled.
    Toull an alc'hwez.
  4. Digor a reer en ur voger da lakaat un nor, ur fenestr.


  • Al logodenn n'he deus nemet un toull a zo boued d'ar c'hazh (krennlavar)

Troidigezhioù

Anv-gwan

toull

  1. Zo un toull, toulloù ennañ, zo bet toullet.
    Toull eo toenn ar c'hastell-kreñv.

Troidigezhioù

Deveradoù

Gweladennoù
Ostilhoù personel