dor
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Testeniekaet en henvrezhoneg.
- Meneget er C'hatolikon.
- Da geñveriañ gant ar gerioù dôr en kembraeg, darras en kerneveureg, doras en iwerzhoneg, duro- en galianeg.
Anv-kadarn
dor /ˈdɔːr/ benel, liester dorioù, dorodoù, dorozioù, dorojoù.
- pezh kalvezerezh graet gant koad, tev pe devoc'h, a stank un toull en ur voger
- skeiñ war un nor, ouzh un nor
- Erruout a ra e-tal ar c'hastell hag e sko war an nor . KAB 3/15
- toull an nor
- krennlavar: Brud fall a ya betek ar mor, Brud vat a chom e-toull an nor.
Gerioù heñvelster
- (2)
- (3)porzh