dor

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Testeniekaet en henvrezhoneg.
Meneget er C'hatolikon.
Da geñveriañ gant ar gerioù dôr en kembraeg, darras en kerneveureg, doras en iwerzhoneg, duro- en galianeg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

dor /ˈdɔːr/ benel, liester dorioù, dorodoù, dorozioù, dorojoù.

  1. pezh kalvezerezh graet gant koad, tev pe devoc'h, a stank un toull en ur voger; dor an ti, dor an iliz.
    • Person Briad, 'n ur digeriñ dor an iliz, a voe souezhet, ha n'eo ket un tamm bihan, o welet ur plac'h daoulinet e-tal ur piler. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 31.)
    • Hogen, kaer a veze skoiñ war zor an ti ha goulenn digor, e rankemp chom er-maez hag, a-wechoù, e teue an ozhac'h da stlapañ dour warnomp dre doull ar prenestr. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 240.)
  2. digeriñ, serriñ, prennañ un nor
    • Pa voe paouezet an diou skeudenn da ganan, an nor vras dirakan a digoras. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 10.)
  3. skeiñ war un nor, ouzh un nor
  4. dor-borzh : dor ar porzh
  5. toull-dor, toull an nor
    • Brud fall a ya betek ar mor, Brud vat a chom e-toull an nor. Krennlavar.
    • Ar c'hloareg an neus difennet toull dor an iliz, hen e-unan, [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 167.)
    • Hemañ, gant forzh pecheroù ha tiekoù, hen degasas d'e heul bete toull-dor e gav. — (Jakez Konan, Lannevern e Kañv ha Danevelloù All, Al Liamm, 1980, p. 85.)
  6. an doare da vont en ul lec'h difetis

Gerioù heñvelster

(2) porzh

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Divinadelloù

Krennlavarioù

Troidigezhioù