lavaret

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Verb) Testeniekaet en henvrezhoneg (laberiat).
Meneget er C'hatolikon (lauarez).
Da geñveriañ gant ar verboù llefaru en kembraeg, leverel en kerneveureg.
(Furm-verb) Savet diwar « lavar- », pennrann ar verb « lavaret », hag an dibenn-ger « -et ».

Open book 01.svg Verb

lavaret /laˈvɑːret/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Reiñ da c'houzout d'unan bennak dre gomz.

Stummoù all

Stummoù rannyezhel

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet lavared.

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar bennrann lavar- ar verb lavaret hag an dibenn-ger -et.

Open book 01.svg Furm verb

lavaret /laˈvɑːret/

  1. Anv-gwan-verb ar verb lavaret.
    • Goude m'oa echu emgann Kergidu, pep hini, evel em eus her lavaret deoc'h, a en em zastumas gant tud e vro evit mont kuit, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 221.)
  2. Furm ar verb lavaret e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.