Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Brezhoneg
 |
Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat en brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- Da dostaat ouzh ar c'hembraeg herwydd, « abalamour da, hervez, e-touez », hag ar c'herneveureg yn aga herwydh « en o ser » : evit *ar-wes « e stumm, e doare, e bezañs », s.o. ar c'hrennvrezhoneg goes « stumm » hag ar c'hembraeg gwydd « bezañs ». Gwelet ar- ha a-ouez.[1]
Araogenn
hervez /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/, /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/
- Diouzh, gouez da.
- Hervez e faltazi.
- Hervez urzh al lizherenneg.
- Ober a raimp d'an aotrou evel m'eo dleet hag hervez hor gouiziegezh. Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 18.
Troidigezhioù
Adverb
hervez /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/, /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/
- War a seblant, evit doare, a-hervez.
- Bez’ oa, hervez, ur beure miz Here[2]
Stagell isurzhiañ
hervez ma stagell isurzhiañ /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/, /ˈhɛr.ves/ pe /ˈhɛr.ve/
- Diouzh ma.
- Ha kanañ ’rae dija ar goukoug hervez ma zo bet din lavaret.[3]
Deveradoù
Troidigezhioù
Gwelet ivez
Daveoù
Roll an daveoù :
