kêr
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
 Gwelet ivez : ker |
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
Anv-kadarn
kêr /ˈkɛːr/ benel (liester : kêrioù)
- Metoù douaroniel ha kevredigezhel, anezhañ un tolpad bras a savadurioù, ma labour an darn vuiañ eus an annezidi anezhañ e micherioù ar c'henwerzh, ar greanterezh, pe er velestradurezh.
- Evel-se, ar seizved de, da zerr-noz, e tigouezjont en eun tammik kêr vihan. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 26.)
- Klevet am oa lavaret e oas deut e kêr. — (Erwan ar Moal, An “Hini Goz” o vont da denna he foltred, Editions FEIZ HA BREIZ, 1913, p. 5.)
- Jilig. – Mat ! mar kirit, me 'roio an dourn d'eoc'h evit an dra-ze ! Anaout a ran ar gear-man kouls ha va fater. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 10.)
- Eno edo Keriz gwechall goz, Iz ar gêr villiget abalamour d'he fec'hedou mezus. — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 40.)
- Un hanter-c'hoar d'am zad a oa neuze leanez Sant Visant a Baol e kêr Denain, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 36.)
- War e droad e kerzhas d'ar gêr bell-se, [...]. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 8.)
- Kement a rejont koulskoude ma'c'h arrujont bev ha yac'h en kêr Lannuon. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 7.)
- Pa oa ur bern arc'hant, e-keit-se, o c'hortoz dindan douar Kêr Londrez ! — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 82.)
- ar gêr: an ti ma emañ an den o chom
