zo
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
brezhoneg
Taolenn |
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Furm verb
zo /zo/ Stumm eus ar verb bout, pe bezañ, pa vez ar rener a-raok ar verb.
- e-barzh lavarennoù eeun
- Me zo bet boufonet gant honnezh peogwir o deveze truez ar chas ouzhin.[1]
- Mervel zo ret, Dimeziñ n'eo ket.
- gant un anaforenn
- An arc’hant zo berr o lost.
- da zigeriñ ul lavarenn-stag, gwelout a zo
- Neb zo laouen gant bara sec’h A gav da beuriñ e pep lec’h.
Troiennoù deveret
Krennlavaroù
- Kaoz an arabadus A zo hir ha padus.
- Pa’z eus avel eo gwentañ zo d’ober.
- Un azen bev zo gwelloc’h eget daou varc’h marv.
- An hini n’eo ket bailh en e benn a zo bailh en e revr.
- Bara chaoket zo aes da lonkañ.
- Ar bed zo e krap An neb a dap a dap An neb na dap ket a skrap.
- Mat eo bevañ pell Bevañ mat avat zo gwell.
- Hennezh zo evel ar bleiz Kontant da gaout kuit da reiñ.
- Ar brezhoneg hag ar feiz Zo breur ha c’hoar e Breizh.
- Diaesañ tra a zo er bed C'hoari ur plac’h gant ul lost kouezhet
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : TBP2, Le trésor du breton parlé - Deuxième partie - Dictionnaire breton-français des expressions figurées, p. 551.
Esperanteg
Anv-kadarn
| Troad | unander | liester |
|---|---|---|
| nominativ | zo | zoj |
| akuzativ | zon | zojn |
zo /ˈzɔ/
- Anv al lizherenn z.
