ti

Gwelet ivez : Ti

Brezhoneg

Etimologiezh

Testeniekaet en henvrezhoneg (ti, tig).

Meneget er C'hatolikon (ti).

Da geñveriañ gant ar gerioù tŷ en kembraeg, chy en kerneveureg, ti, teach en iwerzhoneg, tegia en galianeg.

Anv-kadarn

ti /ˈtiː/ gourel (liester : tiez, tier — furm vihanaat : tiig)

1. Savadur annez.
   • Un ti bihan 'lein ar menez Emañ ma dous, ma c'harantez. — (Mammenn ?.)
2. Lojeiz.
3. Savadur boutin.
   • Ti ar re gozh.

Notenn

Implijet e vez hep ger-mell a-wezhioù :

• Setu bremañ ez on sur a di. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 242.)
• Pegen brav eo kaout ti ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 242.)

Gerioù kevrennek

abati archerdi arc'hanti arc'heskopti azeuldi c'hoaridi daeldi dourdi eskopti folldi greanti

gwalc'hti kafedi kannati kanndi kañvdi karrdi kelenndi klañvdi kloc'hdi kloerdi laezhdi

lazhdi leandi leti levrdi lovrdi maerdi manati mirdi pennti popti prefeti preti

prioldi ranndi rektordi ti-annez ti-brout ti-bac'h ti-butun ti-embann ti-feurm ti-forn ti-gar ti-gwer

ti-kastiz ti-kêr ti-pediñ ti-post ti-plouz ti-prenn tisaverezh tisavour tisavouriezh ti-skol ti-soul

Deveradoù

adti

rakti

tiad

tieg

tiegezh

Troidigezhioù

alamaneg : Haus (de) esperanteg : domo (eo) galleg : maison (fr) katalaneg : casa (ca) kembraeg : tŷ (cy)

italianeg : casa (it) okitaneg : ostal (oc) saozneg : house (en) spagnoleg : casa (es) turkeg : ev (tr)