te
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Raganv-gour
te /Distagadur ?/
- Raganv rener ar c'hentañ gour unan.
-
- Te n’out mann ebet amañ : te zo war-lerc’h Paolig, ha Paolig a oa an diwezhañ ‘met unan . — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 55.)
- Te n’az pez gwenneg ebet kammed pa vez da dro da baeañ, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 192.)
-
- te eo
- war-lerc'h ar verb displeget
-
- Piv out-te?
-
- war-lerc'h un araogenn displeget
-
- Ne lavarin ket dit-te
- Petra am bije-me graet ma vije erruet netra nemet pep mad ganit-te? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 330.)
- Me a vez o klevet kroz diwar da benn-te ordinal. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 146.)
-
- gant ar perc'hennañ, war-lerc'h un anv-kadarn
-
- Da vab-te, marteze, a ranko ober ar memes tra er broioù all. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 224.)
-
- evel redadenn eeun, e penn-kentañ ur frazenn
-
- Te a gemerin da bried
-
- e penn-kentañ ur frazenn en anaforenn
-
- Te a fell dit bezañ selaouet
- Te a blij dit gwelout anezhi
-
- setu te
- gwelout: dit, ganit, ouzhit,...