tier
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Savet diwar an anv-kadarn ti hag an dibenn-ger -er
Furm anv-kadarn
tier /ˈtiːɛr/
- Furm lies an anv-kadarn ti
- - [..]. Hirie ar Gall a deu da furchal hon zïer, hon frechou, hon grignoliou, ha betek hon c'halonou ; [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1902, 1908, 1925, p. 182.)
- Dindan an oabl don, e melezour an dour teñval, emañ atav koulskoude, skeud e dier gwenn bihan o parañ sioul penn-da-benn ar c'hae, o c'hein ganto harp ouzh ar roz... — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 12.)
- Eno e oa tier hag a oa diskaret. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 115.)
- Gwelet a rae bremañ kalz a dud o vont etrezek an iliz, hag a-raok dezhi ha war he lerc'h, hag o tont er-maez an tier, er bourk, ha ne anaveze den, ar pezh a souezhe anezhi. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 66.)
- Ur vuhez disterik un tamm, etre ar gêr ha Kergoneg evit Lan hag hi o vont bemdez e ti ar re all, intañvezed peurliesañ d'ober war o zro ha war-dro o zier. — (Youenn Kervalan, Dremmoù Arrasate, Embannadurioù Al Lanv, 2009, p. 19.)
- Buan e tremene an tier dirak e brenestr. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 105.)
