mont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

anv-verb

-Mont da ul lec'h bennak

• Mont da Gemper, d'ar skol, d'an iliz, d'an oferenn.
• Lakaat kernioù war he fenn Ha mont ganti d'an oferenn. Un taol vil, Soniou Breiz Izel, 2/122

-Mont da fornier, da veleg, da c'hast

-Mont gant unan bennak

• Aet eo ar yar gant al louarn.

Taolenn 1 Troioù-lavar 1.1 mont da... 1.2 mont e... 1.3 mont gant... 1.4 hag ivez 2 Stummoù

[kemmañ] Troioù-lavar

[kemmañ] mont da...

• mont da ul lec'h bennak
• mont da unan bennak
• mont da ober un dra bennak
• mont d'an tus
• mont d'ar red
• mont d'an daoulamm

[kemmañ] mont e...

• mont en-dro
• mont en e dro
• mont e puñs an avel

1. Jani, hedro, a oa aet he droug e puñs an avel. Itron Varia Garmez

[kemmañ] mont gant...

1. mont gant an diaoul
2. mont gant al laer

[kemmañ] hag ivez

• mont klañv
• mont kuit
• mont tre
• mont war e benn

hag ivez

• derc'hel da vont
• hastañ mont
• lakaat da vont

[kemmañ] Stummoù

gwelout: displegadur ar verb mont