mont
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar an henvrezhoneg (mont-, minet).
- Meneget en krennvrezhoneg (monet).
- Da geñveriañ gant ar verboù mynd, myned en kembraeg, mos, mones en kerneveureg.
Verb
mont /ˈmɔ̃nt/ anv-verb direizh
-Mont da ul lec'h bennak
- Mont da Gemper, d'ar skol, d'an iliz, d'an oferenn.
- Lakaat kernioù war he fenn Ha mont ganti d'an oferenn. Un taol vil, Soniou Breiz Izel, 2/122
-Mont da veleg, da fornier, da c'hast
-Mont gant unan bennak
Doareoù-skrivañ all
- En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet mond.
Stummoù all
- monet (stumm gwenedek)
Deveradoù
Troioù-lavar
mont da...
- mont da ul lec'h bennak
- mont da unan bennak
- mont da ober un dra bennak
- mont da bell
- mont da fall
- mont da gozh
- mont d'an tus
- mont d'ar red
- mont d'an daoulamm
- mont d'an traoñ
mont diouzh ...
mont e...
- mont en-dro
- mont en e dro
- mont en Gall
- mont e puñs an avel
-
- Jani, hedro, a oa aet he droug e puñs an avel. — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, 1941.)
mont eus...
mont gant...
mont dirak un anv-gwan
Hag ivez
hag ivez
Stummoù
gwelout: displegadur ar verb mont