mont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar an henvrezhoneg (mont-, minet).
Meneget en krennvrezhoneg (monet).
Da geñveriañ gant ar verboù mynd, myned en kembraeg, mos, mones en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

mont /ˈmɔ̃nt/ anv-verb direizh

-Mont da ul lec'h bennak

  • Mont da Gemper, d'ar skol, d'an iliz, d'an oferenn.
  • Lakaat kernioù war he fenn Ha mont ganti d'an oferenn. Un taol vil, Soniou Breiz Izel, 2/122

-Mont da veleg, da fornier, da c'hast

-Mont gant unan bennak

    • Aet eo ar yar gant al louarn.
    • Ma n'eo ket aet ma yar gant ul loen daoudroadek? TBP 3/218

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet mond.

Stummoù all

Deveradoù

Troioù-lavar

mont da...

mont diouzh ...

mont e...

    • Jani, hedro, a oa aet he droug e puñs an avel. — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, 1941.)

mont eus...

mont gant...

  1. mont gant an diaoul
  2. mont gant an hent
  3. mont gant al laer

mont dirak un anv-gwan

  1. mont fall
  2. mont kalet
  3. mont klañv
  4. mont mat
  5. mont skañv
  6. mont trist

Hag ivez

hag ivez

Stummoù

gwelout: displegadur ar verb mont

Troidigezhioù

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all