gast

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : Gast

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Dont a rafe ar ger gast eus ar ger henvrezhonek gast, a gaver ivez e kembraeg.
  • E brezhoneg e talveze moarvat, evel e kembraeg, evit al loen, parez ar c'hi, a-raok talvezout ivez evit ur plac'h.
  • An daou ster zo chomet gant ar ger kembraek, evel er saozneg "bitch".
  • E brezhoneg ne dalv nemet evit ur plac'h ken, ha savet eo bet ar ger kiez, diezhomm e kembraeg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

gast /ˈɡast/ benel (liester gisti, gastoù (ral), gasted (ral) - furm vihanaat gastig)

  1. Plac'h a gousk gant paotred evit arc'hant. Ur vicher gozh eo, brudet da vezañ an hini goshañ war an douar.
    • Mont da c'hast: mont d'ober ar vicher.
    • Forsañ al leanez da vont da c'hast goude. — (Louis Eunius, 1028.)
    • C'hoari he gastig : mont gant paotred.
    • Mar larez ur ger ken, leanez gast ha laer Ec'h aio ma botez didamant ouzh ho revr. — (Louis Eunius, 571-572.)
  2. Kunujenn.
    • It gant ar foelt, gast an Ifern, a lâr dezhi, hag e tremen ivez. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 164.)
    • Na c’hwi, kourtizanez, gant ho lapous bihan,
      C’hwi a zo ur c’hast fall en servij ar re-mañ.
      — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, 2002, p. 110.)
  3. (heuliet gant an araogenn a) Ger a dalvez da ziskouez an heug pe an displijadur ouzh un dra bennak.
    • Gast a vicher !

Deveradoù

Troioù-lavar

Krennlavarioù

  • Kenderv-kompez pa bresti
    Ha mab ar c'hast pa c'houlenni. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 95.)

Troidigezhioù

Open book 01.svg Anv-gwan

gast /ˈɡast/

  1. Fall.
    • Ober e benn gast : ober e benn fall.

Open book 01.svg Estlammadell

gast /ˈɡast/

  1. Ger eztaolet e-unan pe a-gevret gant gerioù all diwar souezh, fulor, aon, displijadur, ...
    • Ab-Attis… Den ne respont ?… Ha ! gast ! me an hini eo. Prezant ! — (Jakez Riou, Gorsedd-digor, Gwalarn, 1928, p. 34.)
    • O ! gast ! O ! gast ! O ! gast ! — (Youenn Drezen, Youenn vras hag e leue, Skrid ha Skeudenn, 1947, p. 16-17.)
    • Mil c'hast ! Mil c'hast ruz ! Tri mil c'hast !
    • Gast ar gurun ! eme ur c’hoarier, daoust hag-eñ eo a vefe o tont en-dro ? — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 201.)
  2. Kunujenn.
    • Gast vil ! Gast kozh !
    • — Mab gast ! Bastard fall a zo ac’hanout ! amprevan ! — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 97.)
    • — A ! Mab ar c'hast ! Kerzh da glask anezhi neuze en foñs ar stank ! — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 26.)

Troidigezhioù

Open book 01.svg Adverb

gast /ˈɡast/

  1. En un doare fall.
    • Kaozeal gast : kaozeal fall, vil, drouk, evel ma rafe ur c'hast.
  2. Da vat.
    • Chistr fall-gast.
    • - Dont a ri ?- Ya gast !
    • Ya, gast ! Jos al Louarn… An eil, war an trede renk. — (Jakez Riou, Nomenoe oe !, Skrid ha Skeudenn, 1941, p. 99.)
    • Ne vi ket klañv ? - Nann gast !