eus

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Skeudenn:WikiLettreMini.png

Etimologiezh

Eus ar c'hrennvrezhoneg euz, diwar *eks-, « er-maez eus, eus », eus an indezeuropeg *ek-s en deus roet an henc'hresianeg ἑχ hag ἑξ, al latin ec- hag ex, al lituaneg isz, an henslaveg izŭ hag iz-, memes ster dezho.[1]

Araogenn

U1 ac'hanon
U2 ac'hanout
U3g anezhañ
U3b anezhi
L1 ac'hanomp
L2 ac'hanoc'h
L3 anezho
D ac'hanor

eus /øs/

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Gwelet ivez

Daveoù

Roll an daveoù :

Troioù-lavar

  • Bezañ eus ul lec'h bennak.
  • Bezañ bet eus ul lec'h bennak: bezañ aet kuit ac'haleno.
  1. N’on ket bet pennad ebet eus ar gêr, TBP 2/407
  • Bezañ eus ur c'houlz bennak
  1. Me n’on ket eus deizioù kentañ ar sizhun, met ne oan ket ganet d’ar sadorn da noz ivez, TBP 2/453
  • Mont, dont eus ul lec'h bennak.

Furm verb

eus /øs/ Furm ar verb bezañ/en devout, en amzer-vremañ, dic'hour.

  1. e-barzh ez eus
    Bez ez eus kalz tud.
    Bremañ ez eus nouspet kant vloaz. Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Al Liamm 1950. p 151
  2. e-barzh ec'h eus
  3. e-barzh n'eus
    Petra, n'eus ket deuet a laezh ganit? KAB 2/92
  4. e-barzh ne deus
  5. e-barzh geus
Gweladennoù
Ostilhoù personel