beleg

Gwelet ivez : Beleg

Brezhoneg

Etimologiezh

(1499) Baelec er C'hatolikon^[1]. Klotañ a ra gant un deveradenn *bac(u)l-āco-s « a zoug ur vazh »  ; da geñveriañ gant ar ger kembraek bagl « bazh », ha « kammell » pergen. Amprestet digant al latin baculus^[2].

Anv-kadarn

beleg /ˈbɛː.lek/ gourel (liester beleien)

	Unander	Liester
Gourel	beleg /ˈbeː.lek/	beleien /be.ˈlɛjː.ɛn/ pe beleion /be.ˈlɛjː.ɔ̃n/
Benel	belegez /be.ˈleː.ɡes/	belegezed /be.le.ˈɡeː.zet/

1. (Relijion) Den kensakret e karg eus un azeulerezh.
   • Dimezet da vatezh ur beleg. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 51.)
   • Lod a lavar e savas ar veleien a dro-war-dro en e enep. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 177.)
   • Ne garfes ket mont da veleg ? — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 20.)

Deveradoù

• arc'hbeleg
• belegel

• beleget
• belegiezh

• belegiñ
• beleg-laouen

• beleg-meur
• divelegiñ

Troidigezhioù

• alamaneg : Priester ^(de)
• esperanteg : pastro ^(eo)

• galleg : prêtre ^(fr)
• saozneg : priest ^(en)

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon, troet gant prestre pe p^esbstre.
• ^[2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 30.