tud
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Testeniekaet en henvrezhoneg (tut).
- Meneget er C'hatolikon (tut).
- Da geñveriañ gant ar gerioù tud en kembraeg, tus en kerneveureg, tuath en iwerzhoneg, teuta, touta en galianeg.
- Gwelet Teutates, doue galian.
Anv-kadarn
tud /ˈtyːt/
- Furm lies an anv-kadarn den.
- Kemmadur dre vlotaat atav goude ar ger-mell:An dud, an dud-mañ, an dud-se, an dud all, an dud vras.
- Feiz an dud-se a zo birvidik abaoe m'eo tremenet dreizi daou abostol bras Breizh-Izel. — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 2.)
- Petra 'n diaoul a c'hoarvez gant an dud-mañ ? — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 22.)
- Yun a veve pell diouzh an dud. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 14.)
- An dud vras: an dud ha n'int ket bugale.
- Tad ha mamm (goude ur ger-perc'hennañ pe dirak ur renadenn-anv).
- He zud a veze bepred liv ar baourentez en o c’herc’henn, MINNA 49 >.
- koskor.
- Un nebeud urzhioù am eus da reiñ d'am zud ha n'ho pezo nemet dizreiñ d'an ti-mañ . Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, p. 14.
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Krennlavarioù
- E bro an dud kamm e kred pep den kerzhout eeun
- Lezel ar chas tagnous da harzal
Hag an dud sot da gaozeal — (Yann ar Floc'h, KOÑCHENNOU Eus BRO ar STER AON, Kemper, 1950, p. 64.)