den

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg den.

Meneget er C'hatolikon (den).

Da geñveriañ gant ar gerioù dyn en kembraeg, den en kerneveureg, duine en iwerzhoneg, donios en galianeg.

Anv-kadarn

den /ˈdẽːn/ gourel, (liester : tud, denion, furm vihanaat denig)

1. meur a zen : meur a unan, a-wechoù meur a hini → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
   • Un daouarn tomm hag ur galon yen
     A ra goap a veur a zen. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 351.)
2. an den → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
   • Nag a drubuilh en devez an den war an tamm douar-mañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 550.)
   • Ar re-se a soñj gante n’en devez sort an den d’ober. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 193.)
   • Kaset e ve an den war ar c'herzhed ma rafe se — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 253.)
3. den: den ebet
   • N'eus den. Den ne oar. Ne c'hall den kompren.
   • Mari he deus savet ne oar den pet bugel-ospital — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 69.)

Deveradoù

bezañ den da ober un dra den-a-dra den-a-enor den-a-gambr den-a-lez den-a-lezenn den-a-Stad den-bleiz den-bouc'h den-deuet den-Doue

denegezh denek den-e-garg denel denelezh deneliezh denenn denez dengar dengarour dengarouriezh

den-gouestl dengreizel dengreizelour dengreizelouriezh denheñvel denheñvelegezh denjentil den-meur den-nevez denoniel denoniezh

denoniour den-ran denvuzulierezh denzebrer denzebrerezh dreistden euzhden gouzen mab-den pennden

Troidigezhioù

(1)

• galleg : homme ^(fr)
• nederlandeg : man ^(nl)

an den (2)

• galleg : l'homme ^(fr) , l'on ^(fr) , on ^(fr)
• nederlandeg : men ^(nl)