meur
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Testeniekaet en henvrezhoneg (mor).
- Meneget er C'hatolikon.
- Da geñveriañ gant ar gerioù mawr en kembraeg, mur en kerneveureg, mór en iwerzhoneg ha maros en galianeg.
- Anavezet evel anv-tiegezh : Le Meur, Meuric, Meurou.
Anv-gwan
| derez-plaen | meur |
| derez-uheloc'h | meuroc'h |
| derez-uhel | meurañ |
| derez-estlammiñ | meurat |
meur
- Bras e bouez en ur gevredigezh (diwar-benn an dud).
- un den meur
- Pennañ, galloudusañ (en ur c'henstrollad gerioù, goude an anv-kadarn spizad).
- meur a ...
Gerioù kevrennek
Anvioù-lec'hioù :
Gerioù kevrennek all :
Deveradoù
Troidigezhioù
Adverb
meur
- Ger a dalvez da verkañ un niver bras awalc'h.
- Meur a zen.
- Un daouarn tomm hag ur galon yen A ra goap a veur a zen, TBP 2/351

