kalon
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Da geñveriañ gant ar c'herneveureg colon hag ar c'hembraeg calon a c'hellfe dont o-zri eus ur c'heltieg *kal-onāa zo ennañ, pe pennrann al latin cal-idu-s (flugezenn domm), pe hini al latin call-idu-s dre ma tremene alies ar galon evit organ ar skiant. (Martezeadenn V. Henry)[1]
Anv-kadarn
kalon /ˈkɑː.lɔ̃n/ benel (liester kalonoù — furm vihanaat kalonig)
- (Korfadurezh) Organ kigennel kleuz ha talmus a dalvez da gas ar gwad e korf an dud pe al loened.
- Talm ar galon.
- Poull ar galon: ar poull-kalon
- Pa glevan komz eus lazhañ ez a klañv ma c'halon. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 258.)
- Sevel a ra ma c'halon diwar al laezh.
- Nerzh-kalon.
- Kemer kalon.
- Komer kalon, degouezhet omp tost. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 1, Al Liamm, 1984, p. 145.)
Deveradoù
Troidigezhioù
- Organ (1) :
- Nerzh kalon (2) :
Gwelet ivez
- Ar pennad « kalon » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :
Esperanteg
Furm anv-kadarn
kalon /ˈka.lɔn/
- Unander an anv-kadarn kalo en akuzativ.