gwaz

Brezhoneg

Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (goas).

Da geñveriañ gant ar gerioù gwas en kembraeg, foss en iwerzhoneg, uassos en galianeg (amprestet gant al latin : uassalus).

Anavezet evel anv-tiegezh : Le goas, Folgoas, Goascoz, Goasdoue, Goasduff, Goasguen, Goasmat.

Anv-kadarn

gwaz /ˈgwɑːs/ gourel (liester gwazed, gwersed, gwizien, gwizion)

1. Den gourel e reizh, deuet d'e vent.
2. Ent strizh Paotr dimezet, ozhac'h, enebet ouzh gwreg
   • Ar gwaz a dle sentiñ ouzh e wreg. — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar Poull, e-barzh Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, Brest, 1944, p. 43.)
   • Kemeret he deus kaz ouzh he gwaz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 242.)
3. Dre astenn-ster Den kreñv.
   • Hounnezh zo ur gwaz.
4. Kozh Mevel.
5. Istor Den a zalc'he douar dindan an aotrou.
   • Gwizien feal.

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e kaver gwas, liester gwased, gwision

Deveradoù

• gwasaat
• gwazañ
• gwazadenn
• gwazadur
• gwazelezh
• gwazerezh
• gwazoniaj
• gwazonier
• gwazoniezh

Troidigezhioù

• galleg : (jeune) homme ^(fr)  ; mari ^(fr) (parfois) ; valet ^(fr)  ; vassal ^(fr) (ancien)