melen

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet sur a-walc'h diwar ar ger mel.

Testeniekaet en henvrezhoneg (milin).

Meneget er C'hatolikon.

Da geñveriañ gant an anvioù-gwan melyn, melen en kembraeg, melen en kerneveureg, melinos en galianeg.

Anv-gwan

melen /ˈmeːlɛn/

1. A-liv gant an heol, ar suraval. #:_____________
2. A-liv gant an traezh, an aour (diwar-benn blev an dud).

Deveradoù

• arvelen
• azvelen
• damvelen
• melenaat

• melenadur
• melenard
• melended

• melender
• meleneg
• melenek

• melenig
• meleniñ
• melenus

Gerioù kevrennek

• ludu-melen
• melegan
• melen-aour
• melen-du

• melengen
• melen-glas
• melen-gwenn
• melen-koar

• melen-plouz
• melen-rous
• melen-ruz
• melen-safron

• melen-vi
• spern-melen
• terzhienn-velen

Troidigezhioù

• galleg : (1) jaune ^(fr)  ; (2) blond ^(fr)
• kembraeg : melyn ^(cy) (gourel), melen ^(fr) (benel)

• kerneveureg : melen ^(kw)
• saozneg : (1) yellow ^(en)  ; (2) blond ^(en)

Anv-kadarn

melen /ˈmeːlɛn/ gourel, liester melenoù

1. Liv an heol, an aour, ar suraval. #:_____________

   <skouer>.

2. Un den melen e groc'hen, melengen.

   <skouer>.

3. Danvezenn greiz eus ur vi m'emañ ar viell.

   Ur melen-vi.

Kembraeg

Etimologiezh

Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.

Anv-gwan

melen /Distagadur ?/ benel

1. Melen.

   <skouer>.

Gerioù heñvelster

• melyn (gourel)

Kerneveureg

Etimologiezh

Sellet ouzh an etimologiezh e kevrenn ar brezhoneg.

Anv-gwan

melen /Distagadur ?/

1. Melen.

   <skouer>.