milin

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar molin en henvrezhoneg.

Amprestet digant al latin (molina).

Meneget er C'hatolikon^[1] (milin).

Da geñveriañ gant ar gerioù melin en kembraeg, melyn en kerneveureg, muileann en iwerzhoneg.

Anv-kadarn

milin /ˈmiː.lin/ benel (liester milinoù)

1. Mekanik da valañ greun.

   Dont 'ra ur c'haouad-avel hag a zo kreñv-meurbet,
   Ha da greiz stank ar vilin hi a zo bet taolet!.....^[2]

2. Dont, erruout an dour war vilin unan bennak: kregiñ da ouelañ

   Ha dour war he milin!

3. Bezañ beuzet e dad e stank ar vilin-avel: bezañ hep tad hervez al lezenn, bastard
4. milin ar brenn

Stumm all

• melin

Gerioù heñvelster

• meilh

Gerioù kevrennek

milin-avel milin-baper milin-bepr milin-boultr milin-doull milin-dour

milin-eoul milin-gafe milin-gomm milin-gouez milin-grufel milin-rod

milin-varc'h milin-vleud milin-vor milin-vrec'h milin-wenterez milin-wiaderez

Deveradoù

milinañ

miliner

milinerezh

Troidigezhioù

alamaneg : Mühle (de) alamaneg izel : Möhl (nds) daneg : mølle (da) esperanteg : muelilo (eo) finneg : mylly (fi) galleg : moulin (fr)  ; fabrique (fr) italianeg : mulino (it) kachoubeg : młin (csb) katalaneg : molí (ca) kembraeg : melin (cy) kerneveureg : melyn (kw) kroateg : mlin (hr) nederlandeg : molen (nl)

norvegeg : mil (nl) okitaneg : molin (oc) , mòla (oc) poloneg : młyn (pl) portugaleg : moinho (pt) rusianeg : мельница (ru) (mélniza) saozneg : mill (en) sinaeg : 磨子 (zh) (mò zǐ) spagnoleg : molino (es) svedeg : kvarn (sv) tchekeg : mlýn (cs) turkeg : değirmen (tr) uhelsorabeg : młyn

Daveoù

Roll an daveoù :

• ^[1] : Ar c'hCatholicon
• ^[2] : Ar vatezh vihan, in Gwerziou Breiz-Izel, Fañch an Uhel (1868)