kein

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(1499) Meneget er C'hatolikon « Queyn ».[1]
Kar d'ar gerioù kembraek cefn, kerneveurek keyn « kein », ha d'ar ger galianek Cebenna, an anv divoutin « les Cévennes » : n'eus kevatal sur ebet estreget er yezhoù keltiek[2].

Open book 01.svg Anv-kadarn

Kein ur paotr.

kein /ˈkɛjn/ gourel (liester keinoù)

  1. (Korfadurezh) Rann a-dreñv ar c'horf etre ar c'hilpenn hag ar revr.
    • Enebour Araoun a gouezhas a-c’hwen e gein en dour, dreist talier e varc’h. — (Kaourintin Riou, Ar Mabinogion displeget e brezhoneg evit ar vugale, Al Liamm niv. 39, 1953.)
    • Pa santas en-dro d’e c’houzoug ar skoulm lagadenn daonet, Lip-e-Bav a redas un anken vras penn-da-benn da livenn e gein. — (Jakez Riou, Troioù-Kamm Alanig al Louarn, e-barzh Gwalarn niv. 89, Ebrel 1936, p. 35.)

Gerioù kevrennek

Evel rakger 
Gerioù kevrennek all 

Deveradoù

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :


Alamaneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-gwan

kein /kaɪ̯n/

  1. Ebet.
Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all