daou

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar dou en henvrezhoneg.

Meneget er C'hatolikon (dou).

Da geñveriañ gant ar gerioù dau en kembraeg, deu en kerneveureg, dó en iwerzhoneg, dau- en galianeg.

Anv-gwan pegementiñ

daou /ˈdɔw/

1. Unan mui unan (dirak an anvioù-kadarn gourel unan).

Gerioù heñvelster

• div (benel)

Deveradoù

• daou- (rakger)
• daoubennek
• daou dra
• daoudroadek
• daou-ha-daou
• daouhanteriñ
• daoublegañ
• daourevrek
• daouved
• daouzrailhañ
• a-zaouioù

Krennlavarioù

• Pa erru ur c'holl en ti
  Ez erru daou pe dri
• Skoed em dorn a dalv din-me
  Muioc'h eget daou o vale

Troidigezhioù

• galleg : deux ^(fr)
• kembraeg : dau ^(cy)
• kerneveureg : deu ^(kw)
• saozneg : two ^(en)

Anv-kadarn

daou {{dist|ˈdɔw|br} gourel, liester daouioù (a-wezhioù)

1. Niver 2, etre unan ha tri.
2. Sifr 2.

Raganv-gour

1. raganv
2. gant un anv-gwan war e lerc'h
   • Bez' e oa ur wech daou gozh hag o doa ur verc'h pennhêrez. — (Marsel Klerg, Faltazi an amzerioù kent, Mouladurioù hor yezh, 1999, p. 139.)