kement

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

adverb, raganv, anv-gwan

1. derez kevatal kalz ha bras
   1. kement ha
   2. kement evel

   Ne ouzon ket, ma zad, rak o-zri o c'haran, kement an eil evel egile, KAB 3/189

2. adverb (peurvuiañ heuliet gant ur ger all)

   kement-se

   kemend-all

3. raganv amstrizh, evit kement tra

   Hag e kement a ra, ra vo Doue meulet. Pierre Désiré de Goësbriand, Fables choisies de La Fontaine traduites en vers bretons, Morlaix, 1836. Adembannadur "en breton moderne", Rennes, La Découvrance 1997.

   Hag e roas arc'hant evit mont da glask bara gwenn, kig ha gwin, ha kement a oa ezhomm. KAB 2/160

   ...teurel a rae indan an daol kement a vije laket dezhañ war e blad. KAB 3/12

   ...hennezh a lâr din kement a dremen hag a vez graet 'barzh ma zi . KAB 3/12

   kement-mañ

   kement-se

   a gement

4. anv-gwan amstrizh

   ...ar re-se a debr kement kristen a degouezh en o c'hastell. KAB 3/12

   Me zo bet kiriek da gement fall a zo c’hoarvezet, PIPI 164

   ...lakit... kement hini a zo e kêr ha war dro da dremen dindani. . Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Al Liamm 1950. p 156

   Me 'fell din ez afe kement soudard am eus bremañ d'e gerc'hat din. Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Al Liamm 1950. p 165