chom
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Amprestet digant ar galleg chômer, « chom » gwezhall.[1]
Verb
chom /ˈʃom/ (verb gwan)
- Na vont kuit, na vont diwar wel.
- Na cheñch (stad, neuz, imor, hag all).
- Bezañ o chom : ober e annez en ul lec'h bennak, bevañ eno peurliesañ.
- chom hep ober un dra bennak : na ober an dra-se; tremen hep ober.
- Chom hep ’n em laouenaat gant ar veulodi,
- Chom hep bezañ
- Chom hep bezañ glac’haret gant ar rebech[8]
- chom a-sav
- chom da ober un dra bennak
- chom da vevel
- chom e peoc'h
- chom e-unan
- chom en e liv
- chom en e vlaz
- chom en diaskren
- chom gant un den
- chom sioul
Gerioù heñvelster
na vont kuit (1)
Troidigezhioù
Krennlavarioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [2] : Floc'h Loeiz Trizek, in BRBZ, Barzhaz Breizh
- [3] : Koun, 1961, in OGAD, Oberenn glok Anjela Duval
- [4] : Diviz diwar-benn an dimeziñ, in Kanaouennou Breiz-Vihan (Mélodies d'Armorique), H. Laterre (Bodlan) ha F. Gourvil {(Barr-Ilio) (1911)
- [5] : Pa dec’h an Awen, 1965, in OGAD, Oberenn glok Anjela Duval
- [6] : Sonig, kanet gant Julie Fejer, eun Pontrev, in Kanaouennoù Pobl, dastumet gant Alfred Bourgeois (1959).
- [7] : Yann Gerven, Ar rozenn, in Al Liamm, niv. 338, 2003.
- [8] : Furnez an Tibet, 1969, in OGAD, Oberenn glok Anjela Duval