chom

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Amprestet digant ar galleg chômer, « chom » gwezhall.[1]

Open book 01.svg Verb

chom /ˈʃɔmː/ verb gwan (displegadur)

  1. Chom en ul lec'h : na vont eus ul lec'h, na vont kuit, na vont diwar wel.
  2. chom gant un den: bezañ da un den atav (perc'hennañ)
    • Nebeut a dra a chom koulskoude ganin — (Anjela Duval, Koun, 1961, e-barzh Oberenn glok, 2000, p. 167.)
  3. Na cheñch (stad, neuz, imor, hag all).
    • Ma choman pell den yaouank — (H. Laterre (Bodlan) ha F.Gourvil (Barr-Ilio), Diviz diwar-benn an dimeziñ e-barzh Kanaouennou Breiz-Vihan, 1911.)
    • Hepdout e chom mut pep boud — (Anjela Duval, Pa dec’h an Awen, 1965, e-barzh Oberenn glok, 2000, p. 292.)
  4. bezañ o chom en un tu bennak: ober e annez en ul lec'h bennak, bevañ eno peurliesañ.
    • Da zerc'hel un ostaliri, ni vo daou zen o chom enni.— (Alfred Bourgeois (dastumet gant), Sonig, kanet gant Julie Fejer, eus Pontrev, in Kanaouennoù Pobl, 1959.)
    • Abaoe pemp bloaz hag hanter-kant emañ o chom er memes ti. — (Yann Gerven, Ar rozenn, in Al Liamm, niv. 338, 2003.)
  5. chom hep ober un dra bennak : na ober an dra-se ; tremen hep ober.
    • Chom hep ’n em laouenaat gant ar veulodi, — (Mammenn ?.)
    • Chom hep bezañ glac’haret gant ar rebech — (Anjela Duval, Furnez an Tibet, 1969, e-barzh Oberenn glok, 2000, p. 681.)
  6. Mont da chom da ul lec'h bennak : → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
  7. chom da c'horiñ vioù: chom da ruzañ, da zastum tachoù ...

Gerioù heñvelster

na vont kuit (1)

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Krennlavarioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :