kuit
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Diwar ar ger gallek "quitte"
Anv-gwan
- bezañ kuit ha pare:
- ... a-barzh nemeur e vezi kuit ha pare. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 77.)
Adverb
- adverb implijet war-lerc'h verboù zo
- mont kuit
- kerzh kuit
- Emaomp kuit : emaomp o vont kuit.
- Deomp kuit. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 134.), — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 295.)
- aet kuit
- kerzh kuit
- dic'hastañ kuit
- dont kuit
- kas kuit
- lemel kuit
- loc'hañ kuit
- redek kuit
- ripañ kuit, en em ripañ kuit
- sachañ kuit
- skarzhañ kuit
- skubañ kuit
- steuziañ kuit
- tec'hel kuit
- tennañ kuit
- kuit da
- hep verb
- Egile a gemeras ar groaz ha kuit ac'hano ganti, hep lavaret ger. — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 33.)
Nederlandeg
Anv-kadarn
kuit benel/gourel