pellaat

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-gwan pell hag al lostger kevrennek -aat (diwar -a hag -at)

Open book 01.svg Verb

pellaat /pɛˈlɑːt/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : pellaet) (displegadur)
I. verb gwan

  1. Mont pell pe belloc'h
  2. Mont pell pe belloc'h diouzh unan bennak/un dra bennak, diouzh ar gêr:
  3. pellaat diouzh e gezeg : mont pell diouzh ar gaoz kentañ

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Troioù-lavar

II. verb kreñv eeun

  1. (en egor ; ) Pellaat udb diouzh ub Lakaat da vont pell pe belloc'h, kas diwar-dro
    • [...], — bep noz e lavared atav ur Bater hag un Ave, Maria evit pellaat pep droug diouzh menec'h an abati. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 34.)
    • Darn anê a sin ar gras war o ginou ha war o zal, gant o biz-meud, evit pellaat an drouk-spered. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 57.)
  2. (en amzer) Lakaat da c'hoarvezout diwezhatoc'h eget an ampoent bet merket kentoc'h

Gerioù heñvelster

  1. argas, diarbenn, distekiñ
  2. ampellañ, daleañ

Troidigezhioù