mont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar an henvrezhoneg (mont-, minet).
Meneget en krennvrezhoneg (monet).
Da geñveriañ gant ar verboù mynd, myned en kembraeg, mos, mones en kerneveureg.
Deuet eus un anv-verb keltiek *monetu, deveret eus ur verb *mon-ī-, miret evel muinithir « eer en-dro » en krenniwerzhoneg. Dont a rafe eus ur wrizienn indezeuropek *menH- « mac'hañ, pilpaziñ », da dostaat ouzh permeáre « mont a-dreuz », míjeti « tremen » en tchekeg, mìnti « saotrañ, diganastrañ » en lituaneg.

Open book 01.svg Verb

mont /ˈmɔ̃nt/ (displegadur)

  1. Mont da ul lec'h bennak : → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
  2. mont da ober un dra bennak
  3. Mont da veleg, da fornier, da c'hast, da soudard
  4. Mont gant unan bennak → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet mond.

Stummoù rannyezhel

Deveradoù

Troioù-lavar

mont da...
mont d'an...
mont d'ar...
mont digant...
mont diouzh...
mont e...
mont eus...
mont evel...
mont gant...
  1. mont gant unan bennak
  2. mont gant an diaoul
  3. mont gant an hent
  4. mont gant al laer
mont war...
mont dirak un anv-gwan
  1. mont berr
  2. mont bihan e galon
  3. mont fall
  4. mont kalet
  5. mont klañv
  6. mont mat
  7. mont skañv
  8. mont sot
  9. mont trist
Hag ivez

hag ivez

Krennlavarioù

  • Aesoc'h d'ur c'hañval tremen dre grao un nadoz
    Eget d'un den pinvidik mont d'ar baradoz.
  • Bleud an diaoul a ya da vrenn

Troidigezhioù