klevout

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Tostaat ouzh clywed e kembraeg.

Open book 01.svg Verb

klevout /ˈkleː.vut/, /ˈklɛ:wət/; verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Dont da c'houzout dre ar skouarn pe dre ar fri.
  2. Selaou (en doare-gourc'hemenn).
  3. klevout sklaer, klevout fall
  4. Klevout gant unan bennak: klevout trouz, klevout kroz digant ub
  5. Klevout un dra bennak
    • Klevet em eus e oa marv.
  6. Klevout un dra bennak (ur gaoz, ur gaou) gant unan bennak
  7. klevout unan bennak oc'h ober un dra bennak
    ...p'hen klevfet o tiroc'hal ... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 179.)
  8. klevout anv eus un dra pe eus un den
  9. klevout ur c'hwezh
  10. bezañ mat, trist, ponner da glevout
  11. en em glevout (ha gwelout emglev)

Doareoù-skrivañ all

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

Troidigezhioù