deue

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

deue /ˈdøːe/

  1. Furm ar verb dont e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
E leandi Sant-Albin, hennezh oa anv ar gouent savet gant an Aotrou Olier Lambal, hag a gomzan anezhi, e leandi Sant-Albin oa digor an nor d'an holl ; kerkoulz d'ar pec'her paour a deue di d'en em zisammañ eus e bec'hedoù e-harz treid ur c'hofesour karantezus, evel d'ar paour ezhommek n'en doa tamm da zebriñ e-unan, na griñsenn da reiñ d'e vugale. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 33.)
Unan a deue eus Kemper da vihana, [...]. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 21.)
[...], hag an daou bôtr a dride da bep mean a deue war var an douar, [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 128.)
[...] ha ne zeue ket a-benn da dennañ ar boued diouzh meudoù ur c'hrank kousker [...]. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
Ha hennez a hope ken a zeue moged euz e henou. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 31.)
[...], met ken tano e oa e ziskouarn ma ouie pe da vare e teue eur vuzugenn eus an douar. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 36.)
Dre ma kroge an tan er wrizienn, e teue tommder en ezel an dud dastumet eno evel ur c'helc'h bras en-dro d' an oaled. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 7.)
[...] ; bep bloaz e teue an Itron-se da ziskuizhañ en he c'henkiz war enez Ilieg damdost d'ar Porzh Gwenn. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 70.)

Troidigezhioù