pounneraat

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar an anv-gwan pounner hag al lostger kevrennek -aat (diwar -a hag -at).

Verb

pounneraat /pũnɛˈrɑːt/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : pounneraet) (displegadur)
I. verb gwan

1. Dont da vezañ pounner, pounneroc'h
   • Ne ouzoun ket pe ar banneou o doa pounnerreatho zreid, pe bet oant bet enn eul leac’h-all bennag oc’h ober ar pez o doa great e Maner-al-Liorzou, da viana eat oant, e fesoun, goustadik, rak en o raok edon enn hent a deu euz a Ger-Ian-Vian d’an hent braz. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 68.)
2. (dre skeudenn-lavar) Dont kreñv, kreñvoc'h (diwar-benn an trouz)
   • <skouer.>
3. (dre skeudenn-lavar) Dont bouzar, bouzaroc'h (diwar-benn ar c'hleved)
   • <skouer.>
4. (dre skeudenn-lavar) Mont war washaat (diwar-benn an amzer)
   • <skouer.>

II. verb kreñv eeun

1. Lakaat da vezañ pounner, pounneroc'h
   • — Ya, ya, tremen mall eo ; ha pell a zo emaomp o c'houlenn an eil digant egile perak ne deue ket deomp, a-berzh hor mestr, an urzh da gas ur voled plom pe ziv da bounneraat penn Loull ar Bouc'h. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 87.)

Stummoù all

• ponneraat

Deveradoù

• pounneradur

Troidigezhioù

• galleg : (s')alourdir ^(fr) ; (s')appesantir ^(fr)