laouen

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (louen).
Da geñveriañ gant an anvioù-gwan llawen en kembraeg, lowen en kerneveureg, lauenos en galianeg.

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen laouen
Derez-uheloc'h laouenoc'h
Derez-uhelañ laouenañ
Derez-estlammiñ laouenat

laouen /ˈlɔwːɛn/

  1. Zo levenez ennañ.
  2. bezañ laouen oc'h ober un dra.
  3. bezañ laouen ouzh hen ober (ouzh hen gwelout, ...):
    • Goulennet diganin, eme an impalaer, ar pezh a gerfet, hag e vezin laouen ouzh hen reiñ deoc'h. BUAS 665
    • Sane (a gemer dourn an Aotr. Kerlaban d'e starda hag a lavar:) Ah! na me a zo laouen ouz ho kwelet! [...] ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 33.)
  4. bezañ laouen da ober udb :
  5. laouen-bras
  6. ya laouen
  7. laouen an tamm anezhañ

Gerioù enepster

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troiennoù keñveriañ

Bremaïk eo eat eus ar gear, laouen e-giz an heol, en eur lavaret roi bep a vanne eus e win mat da gement-hini a deuje en ti. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 23.)

Open book 01.svg Adverb

Troidigezhioù