kemer

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Testeniekaet e krennvrezhoneg (commeret).
Meneget er C'hatolikon (quempret)[1].
Da geñveriañ gant ar verboù cymeryd ha cymryd e kembraeg, kemmeres e kerneveureg.
Deuet eus ur verb keltiek *kom-bero-, ur ger kevrennek ledanaet eus ur wrizienn indezeuropek *bʰer- « dougen », da dostaat ouzh beirid e heniwerzhoneg, ferre e latin, bera en islandeg, phérein e gresianeg h.a.[2]

Open book 01.svg Verb

kemer /ˈkẽmːɛr/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : kemeret) (displegadur)

  1. kemer un dra bennak
  2. kemer aon, doñjer, kalon mezh,
  3. kemer poan :
  4. kemer truez ouzh un den
  5. kemer da bried
  6. kemer da vevel, da alvokad :


Stummoù all

komer, kemeret, kemerout

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 382.
  • [2] : Ranko Matasović, Etymological Dictionary of Proto-Celtic, Leyden, Brill, 2009, p. 255.