gwelet

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Verb) Savet diwar gwel.
Meneget er C'hatolikon (guelet).
Da geñveriañ gant ar verboù gweled en kembraeg, gweles en kerneveureg.
(Furm verb) Savet diwar « gwel- », pennrann ar verb « gwelet », hag an dibenn-ger « -et ».

Open book 01.svg Verb

gwelet /ˈgwɛː.lɛt/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Merzout gant an daoulagad.
    • Azezet e oa er sal-debriñ e-tal ar prenestr, an hini a weled anezhañ dor al liorzhig, ha pelloc'h un tamm eus tachenn al Lazhdi. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere-Eost 2011, p. 48.)
  2. Enklask, gwiriañ.
    • Hervez lezennoù ar vro, ar roue kozh, pa ne veze ket a baotred, a veze ret dezhañ ober tri goulenn ouzh e zanvez mab-kaer, ha gwelet dre eno hag a-walc’h a furnez, a nerzh-kalon, a spered, a ijin a c’helle kaout an den yaouank [...]. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 10.)

Stummoù all

gwelout

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet gweled, gweloud.

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

gwelet /ˈgwɛː.lɛt/

  1. Anv-gwan-verb ar verb gwelet.
    • Bremaik edon o pesketa aze, e-tal ar foenneg hir, pa em eus gwelet, o ! gwelet sklaer ha fraezh gant va daou lagad, ur pakad traoù heñvel ouzh korf un den o vont dreist ar skluz. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 13-14.)
  2. Furm ar verb gwelet e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.