sede

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

adstumm da setu

  1. dirak un anv-kadarn
    • Sede an ozhac'h eta o vont da gaout hennezh ... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 35.)
    • Sede bec'h en taol-mañ war gorf Yann adarre ! — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 63.)
  2. dirak ur raganv
    • Sede hemañ emberr hag o vont da guzhat en derezioù, evit ober gwelloc'h a se e dro. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 111.)
  3. dirak un anv-gwan pe un anv-gwan-verb
    • Sede kavet va gwaz ganin ;... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 97.)
    • Sede deuet keuneud deoc'h ... — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 154.)
  4. dirak un adverb :
    • Sede neuze ar verionenn ha mont kuit ac'hano dre an hent ma oa deuet. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 142.)
  5. sede ma
    • Sede ma voe stlapet ejened palevarzhet d'al loened, a voe laouen-bras. — (Troude ha Milin, Labous ar wirionez, Skridoù Breizh, 1950, p. 45.)