sed

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

savet diwar sellit

Un etimologiezh all a zo bet kinniget gant Albert Deshayes : diwar an henvrezhoneg "isi", gant un -d- ouzhpenn ; hañval ouzh ar c'hembraeg "sef", diwar an hengembraeg "is em", hag ar c'hrenngembraeg "yssef"(XIIe).[1]

adstummoù: sede, setu

Open book 01.svg Adverb

sed /Distagadur ?/ adverb

  1. gant un adverb lec'hiañ
    sed amañ
    sed aze
    sed ahont
    Sed ahont va c'hoar. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 110.)
  2. gant un anv-kadarn


Esperanteg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar ar ger latin sed.

Open book 01.svg Anv-kadarn

sed

  1. Met, mes.


Latin

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

sed

  1. Met, mes.
    Dura lex sed lex.
    Britania reges habet sed tyrannos. Sant Gweltaz.
    • Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Chasse-Marée, 2003.