karout

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar kar (pennrann-verb) hag -out (lostger anv-verb).
Kar d'ar gerioù caraf e kembraeg ha caraim en iwerzhoneg (« karan »). Eus ar wrizienn KAR. Da geñveriañ gant ar gerioù cār-u-s (« ker ») e latin, Hure (« serc'h ») en alamaneg, चारु cār-u (« karantezus ») e sañskriteg.[1]

Open book 01.svg Verb

karout /ˈkɑːrut/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Kaout karantez ouzh unan bennak.
  2. Bezañ plijet gant un dra bennak.
    • Eñ na gare nemet ar c’hêrioù
      Ar morioù bras, ar Broioù pell
      Ha me ne garan ’met ar maezioù
      Maezioù ken kaer va Breizh-Izel !
      — (Anjela Duval, Karantez-vro e-barzh Oberenn glok, 2000, p. 207.)
  3. Kavout mat pa gomzer eus boued (ral).
    • Kalz e kar ar gedon [...]. — (Klaoda ar Prad (dastumet, adgwelet ha reizhet gant), An teir c'had ; Ar mevel laer, Ti-moulerezh Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1908, p. 1.)
  4. Kaout c'hoant d'ober un dra bennak (verb damskoazellañ)
  5. Teurvezout.
  6. karout a-walc'h
    • Me a garie a-walc’h bezañ en he grasoù, SBI 2/242


en em garout verb kenemober

  1. Kaout karantez an eil ouzh egile.
    • Ur gourc'hemenn nevez a roan deoc'h, en em garout an eil egile ; evel ma 'm eus ho karet, evel se c'hwi ivez en em garit an eil egile. — (Maodez Glanndour (troidigezh dindan renerezh), Ar Bibl santel - An testamant nevez - Ar Pevar Aviel, eil emb., Al Liamm, 1982, p. 251.)
    • En em garit bepred, na vezit ket hedro ! — (G. Milin, Marvaillou grac'h-koz, Brest, 1867, p. 20.)

Stummoù all

Troioù-lavar


Deveradoù

implijet ar bennrann evel lostger :

Krennlavarioù

  • Ha pa vijec'h ken du hag ar mouar
    Gwenn-kann oc'h d'an hini ho kar

Troidigezhioù

kaout karantez ouzh unan bennak

bezañ plijet gant un dra bennak

kaout c'hoant

teurvezout

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :