serc'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : serch

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Henvrezhoneg : serch (karantez).
Meneget e Gerioù evit komz brezhoneg bemdez, 2001, p. 235 : serc'h n.m. : amour (sexuel).

Open book 01.svg Anv-kadarn

serc'h /ˈsɛrx/ gourel pe benel (liester : serc'hed)

  1. Paotr pe blac'h a vev gant ur paotr pe ur plac'h all hep bezañ dimezet gantañ, ganti.
  2. Paotr pe blac'h o devez darempredoù rev ingal gant ur paotr pe ur plac'h all ha ne vefe ket o fried.

Open book 01.svg Anv-kadarn

serc'h /ˈsɛrx/ hollek gourel

  1. Karantez gant kennotadur revel.
    • Kuit a bep diarsell personel e tle ar yezhour kinnig e wazerezh d’an holl speredegezhioù ha pa ve d’ar speredegezh all a sell ar revelezh hag ar serc’h evel ul lod eus kreizon unel pep den hag ar marc’hadourekaat anezho evel un trozadur. — (Guy Étienne, KIS-861, Lavar 17, 2006, p. 226.)

Deveradoù

Troidigezhioù