plac'h

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask
Ar plac'h e gwenn, Whistler (1862)

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Amprestet digant al latin-pobl *placca, a zeufe dre sinkopenn eus ar ger latin klasel pallaca, « adwreg »[1], amprestet d'e dro digant ar ger henc'hresianek pallachē (παλλαχή) « serc'h ».

Open book 01.svg Anv-kadarn

plac'h /ˈplax/, /ˈplɑːx/ benel (furm vihanaat plac'hig, liester plac'hed, plac'hezed)

  1. Den yaouank gwregel e reizh, adal e c'hanedigezh betek e eured; paotrez.
  2. Matezh, plac'h yaouank lakaet da labourat e ti tud all.
  3. Den bras, gwregel e reizh.


Deveradoù

Troidigezhioù

Den yaouank gwregel e reizh
Matezh
Den gwregel e reizh

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

  • [1] : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 582.