skoed

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (scoet).
Da geñveriañ gant ar gerioù ysgwyd en kembraeg, scos en kerneveureg, sciath en iwerzhoneg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

skoed /ˈskweːt/ gourel (liester skoedoù)

  1. Arm difenn anezhañ ur blakenn dev, douget ouzh ar vrec'h evit en em wareziñ
    • An den ne oa gantañ na tokarn, na sae-houarn, na skoed. — (Roparz Hemon, Gaovan hag an Den Gwer, 1949 kentañ emb. Embannadurioù Douar ar Yaouankiz (Al Liamm), eil emb. Levrioù Skol al Louarn (An Here), 1988, p. 9.)
    • [...] ; e goaf a doull skoed Pons Anton, a rog e roched stamm-orjal, hag en e drebarzh, eñ e-unan, treuz-didreuz, a-raok sinklañ er-maez, dres etre e zivskoaz. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 78.)
  2. Moneiz a-wechall

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet skoued.

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

  • Skoed em dorn a dalv din-me
    Muioc'h eget daou o vale

Troidigezhioù

Arm difenn
Moneiz


Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus sko hag -ed.

Open book 01.svg Furm verb

skoed /ˈskoː.ɛd/

  1. Furm dic'hour ar verb skeiñ en amzer amdremenet an doare-disklêriañ.