douget

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar doug-, pennrann ar verb dougen, hag an dibenn-ger -et.

Anv-gwan

douget /ˈduːɡet/; dougetoc'h, dougetañ ken douget

1. Anv-gwan-verb ar verb dougen.
   • Bezañ douget en ur c'hodell, en ur sac'h, en ur c'harr.
   • Bezañ douget da lec'h pe lec'h : kaset di.
   • Bezañ douget (anv pe darvoud) war ar paper : skrivet warnañ.

1. • Sevel war an ebeul a ra Tag, hag ez eo douget betek an aod, .. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 180.)
2. Furm ar verb dougen e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.
   • Douget ar c'hañval ar semmen niverus!

Troioù-lavar

• bezañ douget da un dra pe da un den:
• bezañ douget da ober un dra

Krennlavar

• Arcʼhant douget nʼint ket arcʼhant dispignet.