dougen

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn ha an anv-gwan doug.
Testeniekaet en henvrezhoneg (duc) hag en krennvrezhoneg (doen ha douc).
Da geñveriañ gant ar verboù dwyn (rannyezhel dygyd, dygu) en kembraeg, doen ha degi en kerneveureg.
Deuet eus ur verb keltiek *duk-o-, eus eur wrizienn indezeuropek *deuk-e/o-, na gaver er gerioù ducere en latin.

Open book 01.svg Verb

dougen /ˈduːɡɛn/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Bezañ un dra bennak gantañ en e zorn, etre e zivrec'h, war e gein.
  2. Bezañ ur bugel, ur c'holen enni.
  3. dougen dilhad
  4. dougen doujañs
  5. dougen meuleudi
  6. dougen bri
  7. dougen frouezh
  8. dougen ur bugel : bezañ dougerez
  9. dougen un anv : kaout un anv

Stummoù all

Troioù-lavar

Krennlavarioù

Troidigezhioù