yen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-gwan) : (1499)[1] Eus ar c'hrennvrezhoneg, yen[2], kar d'an anvioù-gwan kerneveurek yeyn, kembraek ien, kar d'ar gerioù kerneveurek iey, kembraek iâ ha iâen, heniwerzhonek aig hag aig-red « skorn », skosek oigh-re ha d-eigh, hag all. Deveret e vefe eus ur ger keltiek *yagi- « skorn » na gaver c'hoazh nemet e germaneg, er gerioù henislandek jaki « skorn » ha jökull « skorneg », hensaoznek gicel « skornenn », en deus roet ar ger saoznek (ic-)icle.[3]
Anv-gwan
| derez-plaen | yen |
| derez-uheloc'h | yenoc'h |
| derez-uhelañ | yenañ |
| derez-estlammiñ | yenat |
yen /ˈjẽːn/
- A zo izel e demperadur.
- Pegeit zo etre an tommder hag ar yenion ? — Hed ur c'hi : ar c'hi a vez tomm e revr ha yen e fri. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 334.)
- Un daouarn tomm hag ur galon yen A ra goap a veur a zen. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 351.)
Gerioù enepster
Gerioù kevrennek
Gant un doareer :
Gerioù kevrennek all :
Deveradoù
Stummoù rannyezhel
- yein (Bro-Gwened)
Troidigezhioù
|
|
Anv-kadarn
yen /ˈjɛnː/ gourel (liester : yenoù)
Daveoù
Roll an daveoù :