skorn

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Skorn stag ouzh ur skourr e Norvegia.

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Open book 01.svg Anv-kadarn

skorn /ˈskɔrn/ hollek gourel

  1. Dour yen ha kaledet; kler
    • Gant kement a erc'h hag a skorn eo dirollet al lern dre ar vro. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 111.)
    • Un devezh goañv, (e oa neuze en he femzek vloaz,) ec'h eas gant ar re yaouank-all eus he oad da ruzikat war ar skorn. — (Yann-Vari Perrot, Erwan ar Moal, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 274.)
    • ..., hag ar skorn du o ren a-wechoù e-pad c'hwec'h sizhun pe ouzhpenn. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 13.)
    • Div pe deir gwech e-pad an abadenn e veze degaset dimp pikoloù kibadoù sorbet, da lavarout eo, rom gant skorn drailhet munut, ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 92.)
    • ... ; ar glav, ar sec'hor pe ar skorn o doa miret outañ cheñch stad. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 20.)

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

Troidigezhioù

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar skorn-, pennrann ar verb skornañ, hep dibenn-ger.

Open book 01.svg Furm verb

skorn /ˈskɔrn/

  1. Furm ar verb skornañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
    • Ken spontus, ken va blev gant euzh a sav em penn,
      Ha ken, em gwazhied, va gwad a skorn a-grenn…
      — (Charlez Gwennou, Santez Trifina, Montroulez, 1899, p. 54.)
  2. Furm ar verb skornañ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.