sikour

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus ar ger gallek secours, deuet eus ar ger latin poblek succursum, deuet eus ar verb succurrere , savet diwar sub- ha currere (« redek »).

Open book 01.svg Anv-kadarn

sikour /sikːur/ /ʃikːur/

  1. Taol skoaz, pe taol dorn, da sikour un den.
    • An ti-se a yoa ur skrij mont ennañ, meur a vloavezh a yoa, rak bez' e oa eno pemzek den da nebeutañ, sot da stagañ, ha ne c'helle den tostaat outo nemet gant sikour soudarded pe archerien. — (Eozen-Vari Madeg, Al leanez santel Anna-Mari Javouhey hag urs Sant Joseph a Gluny, Brest, 1920, p. 63.)
    • Diwar an aod ne oad ket evit kas dezhe sikour : an taolioù-mor a frege re rust war ar c’herreg. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 143.)
  2. goulenn, kaout, reiñ sikour, un taol sikour

Krennlavarioù

Open book 01.svg Verb

sikour /sikːur/ /ʃikːur/

  1. Sikour ub
  2. sikour ober udb
  3. Sikour un den da ober udb