em

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet gant e (araogenn) ha ma (perc'hennañ)
  1. rannig-verb an embober
  2. e-barzh en em
  3. e-barzh un toullad gerioù, sellout ouzh em-.

Open book 01.svg Raganv-gour

em /em/; kemmadur dre c'hwezhadenniñ diglok (alies ne vez ket graet kemmadurioù p)

  1. perc'hennañ:
  2. /* Deus em lochennig hag az po dour da evañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 67.)
    • Ha me o tapout ma botoù em dorn ha da garzhañ fonnusañ ma c’hallen, TBP 2/163
    • Me a oa ma daouarn ganin em godellou. — (TBP?, p. ?.)
    • Me a deu braoued em daoulagad. TBP 2/63
    • Erru ez eus ur bezeliad kafe em zas. TBP 3/11
  3. hep kemmadur p : em penn
  4. gant kemmadur p
    • ... em fennad gouloù ... EK 2/43
    • Em fenn on dalc'het. TBP 2/97.
  5. en araogennoù kevrennek
    em c'hichen, em lec'h, em sav.
  6. er verb kaout: em eus, em beus, em bo, em boa, em boe, em befe, em bije, em bez, em beze
gwelout am