c'hoarzhin

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Verb) Testeniekaet en krennvrezhoneg (huerzin).
Da geñveriañ gant ar gerioù chwerthin en kembraeg, wherthyn en kerneveureg.
(Furm verb) Savet diwar « c'hoarzh- », pennrann ar verb « c'hoarzhin », hag an dibenn-ger « -in ».

Open book 01.svg Verb

c'hoarzhin /ˈxwarzĩn/ verb gwan (displegadur)

  1. Distennañ kigennoù ar genoù ha teuler sonioù diwar ur barr laouenidigezh trumm pe pa gemerer fent gant unan bennak.
  2. diskordañ da c'hoarzhin
  3. c'hoarzhin a-greiz-kalon

c'hoarzhin verb kreñv dieeun

  1. C'hoarzhin un dra ouzh un den : plijout un dra da un den.

Stummoù all

Gerioù heñvelster

Gerioù enepster

Deveradoù

Troioù-lavar


Liamm war-du al lec'hienn Devri

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

c'hoarzhin /ˈxwarzĩn/

  1. Furm ar verb c'hoarzhin e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
    • Ne c'hoarzhin ket pa vin war vor.