teui

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus deui gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep deui
dre vlotaat zeui
amreizh teui

teui /ˈtøːi/

  1. Furm ar verb dont en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— Penaos ? eme egile, n'eo ket diês, ha, mar kerez, e teui ken pinvidik ha me. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 89.)
— Arabat labourat re. Bremaik e teui ganin da hejañ plouz. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 36.)
[...] ; gra ar pez a gari, er c'hiz mar kari, gant ma teui abenn eus da daol ; [...]. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 37.)
Brema, eme ar verc'h yaouank d'ezan, e ranki en em wiska kempennoc'h an dro genta ma teui. [...]. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 42.)