merc'h

Brezhoneg

-1

Meneget er C'hatolikon (merch).

Da geñveriañ gant ar gerioù merch en kembraeg, myrgh en kerneveureg.

Indezeuropeg	Henamzer uhel Kentkeltiek h.a.	Henamzer Predeneg h.a.	Krennamzer uhel Henvrezhoneg h.a.	Krennamzer izel Krennvrezhoneg h.a.	Amzerioù modern Brezhoneg h.a.	Yezhoù all
merkeh₂ morei-	merkā^(en)^,^[1] moreinā-	*merx^(en)			merc'h
					myrgh	Kerneveureg
					merch morwyn	Kembraeg
						Galianeg
	mārī- + -to-	maritus, marita			marié, mariée	Romaneg

-2

Diwar an anv-kadarn marc'h.

merc'h /ˈmɛrx/ benel (liester : merc'hed)

bugel ur vamm hag un tad ha n'eo ket ur mab.
- Ur verc'h en doa, oadet a driwech vloaz, hag a oa ur plac'h kaer ha koant. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 25.)
- N'e-nevoa ket ezomm d'ober trouz d'e verh abalamour ma oa dimezet d'eur pillaouer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 550.)
ma merc'h
bezañ merc'h da unan bennak.
- N’onn ket da biou eo merc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 122.)
dimeziñ da verc'h un den
- — [...]. Goulenn a ran he fouez en aour, rak, evel n'oun nemet eur glaouer ha ma 'z eo du-pod va c'hroc'hen, ne c'hellan ket dimezi d'ho merc'h ; panefe ze... — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 75.)
reiñ e verc'h da unan bennak : da zimeziñ
plac'h
reiñ c'hwezh vat : teurel c'hwezh vat

Miz meurz
Gant e reveurz
A ra d'ar wrac'h kac'hat en ti
Ha d'he merc'h koulz hag hi. — (SAV niv. 27, Nevez amzer 1943, p. 28.)

Diwar ar ger kembraek meirch, liester march.