tebre

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus debre gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep debre
dre vlotaat zebre
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat tebre
amreizh tebre

tebre /ˈteːbre/

  1. Furm ar verb debriñ pe dibriñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Bemdez e vije o vale ganti ha gant ar briñsez, hag e tebre eus ar memes taol evelte. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 38.)
Ken nebeut e tebre m'en deveze naoun ato pa zave dioc'h taol, [...]. — (Gabriel Morvan, J.-M. Le Gall, Buez ar Zent, 1913, p. 396.)
Pep krampoezenn a oa ker ledan ha leur-gear Landerne, ha heman, kaer en doa sacha warnezi evit he zostaat outan, dre ma tebre, ne voe biskoaz evit dont a-benn, hag hen naon du d'ezan, da lonka eur palevarz eus ar grampoezenn. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 70.)
E-keit ha ma tebre, e kontas e zoare d' ar merc'hed hag ar binijenn en devoa da ober. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 134.)