renk

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

renk

  1. stad er gevredigezh
    • — [...]. An askol a zere beza e-touez bokedou ar jardin, tost evel ma tere ouz eur pilhaouer truilhennek azeza e-touez an duchentil kaer ouz taol ar roue, pe c'hoaz e giz m'eman renk al lostek Paolig e-touez êlez sentus Baradoz Doue. [...]. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 19.)
  2. bezañ a renk uhel, a renk izel
    • Jilig. − [...]. Evidon-me ne gredan ket e c'hellfed anaout ac'hanoc'h, rak doare eur vaouez a renk uhel ho peus evelse ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 39.)
  3. en droienn en renk
    • bezañ, mont en renk
    • sevel en renk : uhelaat e renk er gevredigezh
  4. bezañ, mont a-renk
  5. renk-oc'h-renk : renk-ouzh-renk
  6. bezañ en e renk : el lec'h dleet d'un den er gevredigezh

Troioù-lavar

Open book 01.svg Furm verb

renk /ˈrenk/

  1. Furm ar verb renkout en trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
    • Dibaot eo an ostizien vat ; nemet muioc'h a se a verit o deus ar re a zo urzh gante, hag a chom hep ober gaou, o werzhañ o zraoù re ger, pe o werzhañ traoù re fall d'an dud a renk ober o diskenn en o zi pe o reiñ da evañ d'ar re ha n'o deus dija evet nemet re. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 370.)